Υπολογισμός ΦΠΑ
Ελλάδα: 24 % 13 % 6 %
Δείτε επίσης: | Υπολογιστής VAT Margin Scheme |
| Τοις εκατό αριθμομηχανή |
Ο Υπολογιστής ΦΠΑ απαιτεί 2 τιμές. Μπορείτε π.χ. να βάλετε το ποσοστό (%) του φπα και την τιμή, και να σας δώσει αποτέλεσμα την τιμή χωρίς ΦΠΑ. Όλες οι τιμές (με και χωρίς ΦΠΑ) στρογγυλοποιούνται στα 2 δεκαδικά ψηφία.
Μπορείτε επίσης να επιλέξετε τον ΦΠΑ% κάνοντας κλικ στο ποσοστό που αναφέρεται στον παρακάτω πίνακα.
Ελλάδα | ||
| κανονικού | 24 % | |
| μειωμένο | 13 % 6 % | |
| Δείτε επίσης: | https://www.gsis.gr/ | |
Στρογγυλοποιήσεις στον υπολογισμό του ΦΠΑ: Μαθηματικά αδύνατες τιμές;
Υπάρχει μια ολόκληρη σειρά τιμών που δεν μπορεί να υπολογιστεί μαθηματικά εάν ο φόρος υπολογίζεται από την τιμή χωρίς ΦΠΑ. Ένα παράδειγμα είναι 10€. Αυτές οι τιμές είναι επίσης δυνατές, αλλά τότε η τιμή χωρίς ΦΠΑ πρέπει να ερμηνεύεται ως στρογγυλοποιημένη.
Ο ΦΠΑ υπολογίζεται από την τιμή χωρίς ΦΠΑ. Το ποσό του ΦΠΑ μπορεί να υπολογιστεί με τον τύπο:
ΦΠΑ ποσό = Τιμή χωρίς ΦΠΑ * ΦΠΑ %
Εάν ο συντελεστής ΦΠΑ είναι 24% και η τιμή χωρίς ΦΠΑ είναι 100 €, το ποσό του ΦΠΑ θα είναι 24 € και η τιμή με ΦΠΑ θα είναι 124 €. Η τιμή με ΦΠΑ είναι η τιμή χωρίς ΦΠΑ + ποσό ΦΠΑ.
| Τιμή χωρίς ΦΠΑ | 100€ |
| ΦΠΑ % | 24% |
| ΦΠΑ ποσό | 24€ |
| Τιμή με ΦΠΑ | 124€ |
Ωστόσο, όταν πουλάτε στους καταναλωτές, το σημείο εκκίνησης είναι συχνά ότι θέλετε η τιμή συμπεριλαμβανομένου του ΦΠΑ να είναι κάτι. Το ποσό του ΦΠΑ μπορεί επίσης να υπολογιστεί εύκολα από την τιμή που φορολογείται με ΦΠΑ και, στη συνέχεια, ο τύπος είναι:
Ποσό ΦΠΑ = Τιμή με ΦΠΑ - (Τιμή με ΦΠΑ / (1 + ΦΠΑ %))
Αυτός ο τύπος προκύπτει χρησιμοποιώντας τις πληροφορίες ότι Τιμή με ΦΠΑ = Τιμή χωρίς ΦΠΑ + ΦΠΑ ποσό.
Έτσι, για παράδειγμα, ας πάρουμε ένα προϊόν του οποίου η τελική τιμή είναι 100€, όταν ο συντελεστής ΦΠΑ είναι 24%.
Ποσό ΦΠΑ = 100€ - (100€ / (1 + 24%)) = 19,354838709677€
Λαμβάνουμε την τιμή χωρίς ΦΠΑ όταν αφαιρέσουμε το ποσό του ΦΠΑ από την τιμή χωρίς ΦΠΑ.
Ως τελικό αποτέλεσμα παίρνουμε το εξής:
| Τιμή χωρίς ΦΠΑ | 80.645161290323€ |
| ΦΠΑ % | 24% |
| ΦΠΑ ποσό | 19.354838709677€ |
| Τιμή με ΦΠΑ | 100€ |
Όπως βλέπουμε, είναι εύκολο να καταλήξουμε με πολλά δεκαδικά ψηφία, όταν υπολογίζουμε το ποσό του ΦΠΑ από την τιμή με ΦΠΑ. Στα τιμολόγια και τις αποδείξεις, οι αριθμοί στρογγυλοποιούνται σε δύο δεκαδικά ψηφία και το παραπάνω γίνεται:
| Τιμή χωρίς ΦΠΑ | 80.65€ |
| ΦΠΑ % | 24% |
| ΦΠΑ ποσό | 19.35€ |
| Τιμή με ΦΠΑ | 100€ |
Αδύνατες τιμές πώλησης, π.χ. 10 €?
Ωστόσο, λόγω στρογγυλοποίησης, η κατάσταση αποκτά ενδιαφέρον για ορισμένες τιμές με ΦΠΑ.
Ας πάρουμε ως παράδειγμα ότι θέλουμε η τιμή ενός προϊόντος με ΦΠΑ να είναι 10€. Ως αποτέλεσμα του υπολογισμού που περιγράφεται παραπάνω, παίρνουμε:
| Τιμή χωρίς ΦΠΑ | 8.0645161290323€ |
| ΦΠΑ % | 24% |
| ΦΠΑ ποσό | 1.9354838709677€ |
| Τιμή με ΦΠΑ | 10€ |
Και όταν αυτά στρογγυλοποιηθούν, παίρνουμε:
| Τιμή χωρίς ΦΠΑ | 8.06€ |
| ΦΠΑ % | 24% |
| ΦΠΑ ποσό | 1.94€ |
| Τιμή με ΦΠΑ | 10€ |
Ωστόσο, αν πάρουμε την προκύπτουσα τιμή χωρίς ΦΠΑ των 8,06 € και υπολογίσουμε τον ΦΠΑ χρησιμοποιώντας αυτήν, παίρνουμε:
Ποσό ΦΠΑ = 8,06 € * 24% = 1,9344 €, το οποίο στρογγυλοποιείται σε 1,93 €
Κατά τον υπολογισμό από την τιμή χωρίς ΦΠΑ των 8,06 €, τα τελικά στρογγυλεμένα στοιχεία είναι:
| Τιμή χωρίς ΦΠΑ | 8.06€ |
| ΦΠΑ % | 24% |
| ΦΠΑ ποσό | 1.93€ |
| Τιμή με ΦΠΑ | 9.99€ |
Βλέποντας τους δύο τελευταίους παραπάνω πίνακες, φαίνεται ότι η ίδια τιμή χωρίς ΦΠΑ δίνει διαφορετικά αποτελέσματα.
Στην πραγματικότητα, υπάρχει μια ολόκληρη σειρά τιμών που απλά δεν μπορεί να υπολογιστεί εάν ο ΦΠΑ υπολογίζεται από την τιμή χωρίς ΦΠΑ (όπως θα έπρεπε) και εάν η τιμή χωρίς ΦΠΑ έχει ακρίβεια δύο δεκαδικών ψηφίων και εάν (αυτό είναι σημαντικό): η τιμή χωρίς ΦΠΑ θεωρείται ακριβής και όχι στρογγυλοποιημένη.
Φυσικά, μια τιμή με ΦΠΑ 10€ είναι απολύτως εφικτή. Στην αριθμομηχανή σε αυτόν τον ιστότοπο, μπορείτε να τα λάβετε χρησιμοποιώντας τη σύνθετη λειτουργία, η οποία θα σας δώσει δύο εναλλακτικές απαντήσεις, και οι δύο είναι σωστές.
Εάν θέλετε να καταλήξετε με μια τιμή με ΦΠΑ 10 €, αυτό θα συμβεί όταν η τιμή χωρίς ΦΠΑ είναι 8,0645161290323 €. Σε τέτοια περίπτωση, η τιμή στρογγυλοποιημένη σε δύο δεκαδικά ψηφία είναι 8,06€. Το σημαντικό είναι ότι αυτό θεωρείται ως μια στρογγυλεμένη τιμή.
Όλες οι τιμές με ΦΠΑ είναι επομένως μαθηματικά απολύτως εφικτές, δεν υπάρχουν αδύνατες τιμές.
Στην Ευρώπη υπάρχει ΦΠΑ - στις ΗΠΑ Sales tax
Στην Ευρώπη, οι εταιρείες που ανήκουν στην αλυσίδα παραγωγής υπολογίζουν τον ΦΠΑ που καταβάλλει ο καταναλωτής στο κράτος σε αναλογία με την προστιθέμενη αξία τους. Το αμερικανικό Sales tax, από την άλλη πλευρά, χρεώνεται εξ ολοκλήρου από την εταιρεία που πραγματοποίησε την πώληση καταναλωτή. Το Sales tax καταβάλλεται σε τοπικούς φορείς εκμετάλλευσης, όχι στο κράτος.
Ο φόρος προστιθέμενης αξίας (ΦΠΑ) που προέρχεται από την Ευρώπη είναι διαφορετικός από τον Sales tax που χρησιμοποιείται στις ΗΠΑ. Ωστόσο, και οι δύο είναι φόροι όπου ο καταναλωτής είναι ο πληρωτής, δηλαδή είναι φόροι κατανάλωσης. Η χρήση του φόρου προστιθέμενης αξίας έχει εξαπλωθεί πολύ ευρέως σε όλο τον κόσμο, με τη σημαντικότερη εξαίρεση να είναι οι ΗΠΑ και το Sales tax τους.
Στο σύστημα ΦΠΑ, ο ΦΠΑ που καταβάλλει ο καταναλωτής καταβάλλεται στο κράτος από τις εταιρείες που εμπλέκονται στην αλυσίδα παραγωγής. Κάθε εταιρεία πληρώνει ή πληρώνει φόρο στο κράτος για τη δική της προστιθέμενη αξία.
Εάν η εταιρεία έχει αγοράσει προϊόντα και υπηρεσίες για την κατασκευή των προϊόντων της για, ας πούμε, 100 € και πουλά τα προϊόντα για 300 €, η προστιθέμενη αξία είναι €200 και επομένως ο πληρωτέος φόρος προστιθέμενης αξίας υπολογίζεται σε αυτά τα €200.
Στην αμερικανική Sales tax, από την άλλη πλευρά, η εταιρεία που πούλησε το προϊόν στον καταναλωτή καταλογίζει πλήρως τον φόρο στις οντότητες που το εισπράττουν.
Το US Sales tax είναι ένας τοπικός φόρος. Συνεπώς, το Sales tax δεν εισπράττεται από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση, αλλά από τοπικούς παράγοντες όπως πολιτείες, κομητείες, πόλεις και δήμους και άλλους τοπικούς φορείς, καθένας από τους οποίους έχει επίσης διαφορετικούς φορολογικούς συντελεστές.
Ο ΦΠΑ δεν εντάσσεται στο σύστημα των ΗΠΑ
Η εισαγωγή ενός συστήματος φόρου προστιθέμενης αξίας στις Ηνωμένες Πολιτείες θα απαιτούσε από την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να αρχίσει να αναλαμβάνει την ευθύνη για την είσπραξη του φόρου, και αυτό είναι σχεδόν πολιτικά δυνατό εκεί. Ο ΦΠΑ δεν μπορεί να εισαχθεί απευθείας στους σημερινούς τοπικούς φορείς, λόγω του γεγονότος ότι οι εταιρείες στην αλυσίδα παραγωγής βρίσκονται σε διαφορετικά μέρη: πόλεις, δήμους, πολιτείες, όπου χρησιμοποιούνται επίσης διαφορετικοί φορολογικοί συντελεστές. Ως αξιοπερίεργο, να αναφέρουμε ότι το Maryland έχει ακόμη και το δικό του ποσοστό υπολογισμού!
Το πιστοποιητικό μεταπώλησης σάς εξαιρεί από το Sales tax
Όταν μια εταιρεία αγοράζει προϊόντα ή υπηρεσίες από άλλη εταιρεία στις Ηνωμένες Πολιτείες για να τα μεταπωλήσει, πρέπει να δώσει στην άλλη εταιρεία πιστοποιητικό μεταπώλησης και έτσι η άλλη εταιρεία απαλλάσσεται από την πληρωμή της Sales tax.
Στις Ηνωμένες Πολιτείες, το Sales tax δεν χρησιμοποιείται σε όλες τις πολιτείες. Τέτοιες πολιτείες περιλαμβάνουν την Αλάσκα, το Ντέλαγουερ, τη Μοντάνα, το Νιου Χάμσαϊρ και το Όρεγκον.
Οι διαφορές περιγράφουν πολιτικούς αγώνες
Κοιτάζοντας τις εικόνες στην αρχή αυτού του άρθρου, ο φόρος προστιθέμενης αξίας μοιάζει πιο περίπλοκο σύστημα από το Sales tax. Ωστόσο, τα ισχυρά τοπικά επίπεδα των Ηνωμένων Πολιτειών με διαφορετικούς φορολογικούς συντελεστές για προϊόντα και υπηρεσίες, πολλαπλούς φόρους και πιστοποιητικά μεταπώλησης κάνουν το σύστημα πιο περίπλοκο. Ούτε ο ευρωπαϊκός ΦΠΑ είναι απλός. Στα ευρωπαϊκά κράτη υπάρχουν διαφορετικοί φορολογικοί συντελεστές, διαφορετικοί φορολογικοί συντελεστές ισχύουν για διαφορετικά προϊόντα και ορισμένα προϊόντα και επιχειρήσεις εξαιρούνται από τον ΦΠΑ.
Ο πολιτικός αγώνας για τη διανομή του πλούτου μπορεί να φανεί τόσο μεταξύ των ευρωπαϊκών και αμερικανικών συστημάτων όσο και εντός αυτών.
Ιστορία της φορολογίας
Πολλοί από τους σημερινούς φόρους χρησιμοποιούνταν ήδη στην Αρχαιότητα. Η λήψη αποφάσεων για τη φορολογία έχει μεταφερθεί από τους αυταρχικούς στα κοινοβούλια και το επίπεδο της φορολογίας έχει αυξηθεί. Σε παλαιότερες εποχές οι φόροι χρησιμοποιούνταν για να διεξάγουν πολέμους, σήμερα οι φόροι χρησιμοποιούνται για τη διατήρηση των κρατών πρόνοιας.
Οι προηγούμενες κουλτούρες εισέπραξαν φόρους πολύ λιγότερο από ό,τι είναι η κατάσταση σήμερα. Στην αρχαία Ελλάδα και τη Ρώμη, οι τελωνειακοί δασμοί ήταν μια από τις πρώτες μορφές φορολογίας. Διοικητικά, η θέσπιση τέτοιων εξωτερικών φόρων ήταν ευκολότερη από τους εσωτερικούς φόρους.
Ιούλιος Καίσαρας: 1% φόρος επί των πωλήσεων
Ένα ολόκληρο μάτσο διαφορετικών μορφών φορολογίας τέθηκε σε χρήση για τους Ρωμαίους. Αυτά περιελάμβαναν φόρο γης, φόρο ζωής, φόρο κληρονομιάς και φόρους κατανάλωσης. Μεταξύ των έμμεσων φόρων, πρέπει να αναφερθεί ο γενικός φόρος επί των πωλήσεων (centesima rerum venalium) που επέβαλε ο Ιούλιος Καίσαρας. Αυτός ο φόρος επί των πωλήσεων ήταν 1%.
Επίσης τοπικοί παράγοντες έπαιξαν ρόλο στη μεταφορά φόρων. Αυτοί πλήρωναν στο κράτος ένα πάγιο ποσό ή κάποιο ποσοστό από τους φόρους που εισέπρατταν. Ο Ιούλιος Καίσαρας έβαλε τέλος σε αυτό και στην εποχή του εισπράττονταν φόροι από κρατικούς αξιωματούχους. Ωστόσο, η είσπραξη φόρων από τους ντόπιους έπαιξε σημαντικό ρόλο στους μεταγενέστερους χρόνους. Η αδύναμη κεντρική κυβέρνηση μπόρεσε να συγκεντρώσει πόρους με τη βοήθεια των ντόπιων. Από την άλλη, αυτό οδήγησε στη δεινή θέση του λαού σε δύσκολες στιγμές, όταν εκτός από τον ηγεμόνα, τοπικοί «αρχηγοί» μπόρεσαν να αυξήσουν τη φορολογική επιβάρυνση αρκετά αυθαίρετα.
Η στράτευση είναι επίσης μια μορφή φορολογίας
Οι πρώτες ρίζες της φορολογίας είναι εν μέρει πολεμικές. Έχουν εισπραχθεί φόροι από κατακτημένα εδάφη. Η στράτευση μπορεί να θεωρηθεί μορφή φορολογίας. Η φορολογία ήταν ένας παράγοντας ικανοποίησης των φιλοδοξιών των κυβερνώντων για εξουσία. Η άποψη για τον πιο μέτριο φορολογικό συντελεστή των προηγούμενων πολιτισμών μπορεί να αλλάξει εάν η πρόσληψη στρατιωτικού προσωπικού συνυπολογιστεί ως φορολογική επιβάρυνση. Το επίπεδο της φορολογίας αυξήθηκε σημαντικά κατά τη διάρκεια του πολέμου. Από την άλλη, τα κρατικά σύνορα προστατεύτηκαν και η τάξη διατηρήθηκε μέσω των φόρων. Σε λιγοστά χρόνια προσφέρεται βοήθεια σε όσους έχουν ανάγκη.
Οι διαπραγματεύσεις για τους φόρους και το χρέος ανέπτυξαν την οικονομική ζωή
Στη μεσαιωνική και σύγχρονη Ευρώπη, υπήρχαν πολλές αμοιβαίες διαμάχες και πόλεμοι. Αυτό απαιτούσε πόρους και ανάγκασε τους κυβερνώντες να διαπραγματευτούν με τις τοπικές ελίτ για την οργάνωση της φορολογίας. Οι κυβερνώντες έπρεπε να δημιουργήσουν συστήματα διαπραγμάτευσης για να δημιουργήσουν μια ισορροπημένη και δίκαιη φορολογία. Αυτό επέτρεψε την ισχυρή ανάπτυξη της οικονομικής ζωής. Τα κράτη άρχισαν επίσης να παίρνουν χρέη, αρχικά για να χρηματοδοτήσουν τις στρατιωτικές τους εκστρατείες. Με την πάροδο του χρόνου αυτός ο δανεισμός δημιούργησε οικονομική αλληλεξάρτηση και ανέπτυξε περαιτέρω τα συστήματα συμβολαίων της κοινωνίας.
Οι παγκόσμιοι πόλεμοι διεύρυναν τη φορολογική βάση
Η ανισορροπία της φορολογίας έχει προκαλέσει μεγάλες ανατροπές. Για παράδειγμα, η Γαλλική Επανάσταση του 1789 οφειλόταν σε μεγάλο βαθμό στην αδικία της φορολογίας. Επίσης, όταν οι αμερικανικές αποικίες αποσχίστηκαν από τη Μεγάλη Βρετανία, ένας από τους λόγους ήταν οι αντιληπτοί άδικοι φόροι που καταβάλλονταν στη μητέρα χώρα.
Από την άλλη, οι πόλεμοι έχουν προκαλέσει μεγάλες ανατροπές στη φορολογία. Στις αρχές του 20ου αιώνα το πλουσιότερο 10% της Δυτικής Ευρώπης ήλεγχε το 90% του πλούτου. Με τον πληθωρισμό και άλλες καταστροφές, οι πόλεμοι κατέστρεψαν περισσότερο τον πλούτο των πλουσιότερων. Το κράτος πρόνοιας που δημιουργήθηκε στη Δυτική Ευρώπη μετά τους πολέμους χρηματοδοτήθηκε από τη φορολογία. Αφού άρχισε να επιβάλλεται ο φόρος εισοδήματος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου βάσει μεγαλύτερης φορολογικής βάσης, εισήχθη ο φόρος προστιθέμενης αξίας και περισσότεροι άνθρωποι τέθηκαν υπό φορολογία. Η φορολογία εισοδήματος έχει αλλάξει σε προοδευτική, δηλαδή οι πλουσιότεροι καλούνται να συνεισφέρουν περισσότερα από τους φτωχούς. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως δίκαιη συνέπεια των θυσιών των φτωχότερων ανθρώπων με τη μορφή πολεμικής προσπάθειας και στρατιωτικής θητείας. Στη δεκαετία του 1980 το πλουσιότερο 10% έλεγχε μόνο το 60% του πλούτου. Αυτή η τάση εξισορρόπησης του πλούτου έχει στραφεί ξανά προς την άλλη κατεύθυνση τις τελευταίες δεκαετίες.
Ο φόρος προστιθέμενης αξίας και οι φόροι εισοδήματος στηρίζουν το κοινωνικό κράτος
Σήμερα το επίπεδο φορολογίας είναι σημαντικά υψηλότερο. Οι φόροι εισπράττονται με τη μορφή χρημάτων και όχι πλέον ως διαφορετικά εμπορεύματα. Η απόφαση για τους φόρους γίνεται κοινοβουλευτικά και όχι μονομερώς. Η είσπραξη των φόρων γίνεται από το δημόσιο και δεν ανατίθεται σε ντόπιους «μάγκες». Η εστίαση της φορολογίας έχει επίσης μετατοπιστεί περισσότερο προς την κατεύθυνση των φόρων κατανάλωσης, όπως ο φόρος προστιθέμενης αξίας ή ο φόρος επί των πωλήσεων, ενώ έχει επίσης αυξηθεί η σημασία της φορολόγησης των φυσικών προσώπων. Στα τέλη του 20ου αιώνα, υπήρξε μια στροφή από τον φόρο κύκλου εργασιών στον φόρο προστιθέμενης αξίας. Ο φόρος προστιθέμενης αξίας αντιμετώπισε πρόσφατα προκλήσεις λόγω της ανάπτυξης της διεθνότητας και των ηλεκτρονικών αγορών, καθώς και της ψηφιοποίησης.
Στις ανεπτυγμένες χώρες η φορολογία επικεντρώνεται περισσότερο στη φορολογία των φυσικών προσώπων, στον φόρο προστιθέμενης αξίας και στις πληρωμές κοινωνικής ασφάλισης. Στις αναπτυσσόμενες χώρες η φορολογία επικεντρώνεται περισσότερο στη φορολογία των επιχειρήσεων. Φυσικά και οι φόροι εισπράττονται σημαντικά περισσότερο στις ανεπτυγμένες χώρες.
Η υψηλή φορολογία είναι ένα από τα προαπαιτούμενα ενός κράτους πρόνοιας. Ειδικά ο φόρος προστιθέμενης αξίας έχει θεωρηθεί, τουλάχιστον θεωρητικά, πολύ αποτελεσματικός φοροεισπράκτορας.